Często projekty nie zaczynają się od pustej działki. Często największym wyzwaniem jest dostrzeżenie potencjału tam, gdzie inni widzą jedynie stary budynek.

Ten projekt jest przykładem kompleksowej przebudowy domu z lat osiemdziesiątych. Istniejąca bryła była masywna, pozbawiona detalu i przypadkowo kształtowana przez kolejne remonty. Celem projektu nie było jedynie odświeżenie elewacji, ale nadanie budynkowi zupełnie nowej tożsamości architektonicznej.

Podstawą koncepcji stało się uporządkowanie proporcji oraz wydobycie tego, co w istniejącej konstrukcji było najbardziej wartościowe. Dodano klasyczne gzymsy, wprowadzono czytelne podziały elewacji oraz ujednolicono wielkość i rozmieszczenie otworów okiennych.

Kolorystyka została ograniczona do bieli, grafitu i subtelnych szarości. Dzięki temu architektura nie konkuruje z otoczeniem, lecz podkreśla elegancję bryły i jakość zastosowanych proporcji.